Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/10889/11549
Title: Η επίδραση της παρστατίνης 1-26 στη μυοκαρδιακή βλάβη από ισχαιμία και επαναιμάτωση : μελέτη σε πειραματικό μοντέλο κονίκλων
Other Titles: The effect of parstatin 1-26 on myocardial ischemia-reperfusion injury : experimental study in rabbits
Authors: Αλεξόπουλος, Παναγιώτης
Keywords: Παρστατίνη 1-26
Πειραματικά μοντέλα
Μοντέλο κονίκλων
Ισχαιμία
Έμφραγμα
Επαναιμάτωση
Κυκλοσπορίνη
Εξενατίδη
Καρδιά
Keywords (translated): Parstatin 1-26
Experimental model
Cyclosporine
Exenatide
Rabbit model
Ischemia
Reperfusion injury
Heart
Myocardial infraction
Abstract: Έχει αποδειχθεί ότι η εξενατίδη και η κυκλοσπορίνη προστατεύουν μερικώς τον περιορισμό της μυοκαρδιακής ιστικής βλάβης μετά από επαναιμάτωση. Στη παρούσα διατριβή προτείνεται ο συνδυασμός περισσοτέρων του ενός καρδιοπροστατευτικών παραγόντων, που στοχεύουν σε περισσότερους φαρμακολογικούς στόχους, όπου θα μπορούσαν να παρέχουν πιο αποτελεσματική προστασία του μυοκαρδίου και να επιτευχθεί μια πιο βελτιωμένη έκβαση σε αυτούς τους ασθενείς. Επιπρόσθετα στη παρούσα μελέτη χρησιμοποιούμε ένα μοντέλο βλάβης από επαναιμάτωση σε κονίκλους και δείξαμε ότι η μονοθεραπεία είτε με εξενατίδη ή κυκλοσπορίνη ή παρστατίνη 1-26 είχε ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της μυοκαρδιακής ιστικής βλάβης σε παρόμοιο βαθμό. Αυτό υποδεικνύει ότι ο κάθε παράγοντας από μόνος του έχει μία περιορισμένη και πεπερασμένη καρδιοπροστατευτική ικανότητα. Ωστόσο, όταν χρησιμοποιήθηκε ο συνδυασμός εξενατίδης και κυκλοσπορίνης, καταφέραμε να έχουμε μια πιο ενισχυμένη (προσθετική) μείωση της ιστικής βλάβης. Η εξενατίδη έχει βρεθεί σε μεγάλη σειρά μελετών ότι έχει αποτελεσματική δράση, συμπεριλαμβανομένων κλινικών μελετών χωρίς φαρμακολογικές παρενέργειες. Αυτό την καθιστά έναν ιδανικό υποψήφιο για συνδυαστική θεραπεία. Από ότι γνωρίζουμε, δεν υπάρχουν άλλες προηγούμενες μελέτες που να αναλύεται ο συνδυασμός φαρμακευτικών παραγόντων με εξενατίδη για την αύξηση της καρδιοπροστασίας από οξεία στεφανιαία απόφραξη. Ομοίως δεν υπάρχουν προηγούμενες μελέτες για τη διερεύνηση της επίδρασης της κυκλοσπορίνης σε συνδυασμό με άλλους φαρμακευτικούς παράγοντες. Στη πραγματικότητα, οι λίγες μελέτες με συνδυαστική θεραπεία έναντι της βλάβης από επαναιμάτωση σχετίζονται με συνδυασμό φαρμακευτικών παραγόντων και μηχανικών παρεμβάσεων. Στην παρούσα μελέτη τα κουνέλια υποβλήθηκαν σε 40 λεπτά ισχαιμίας και 120 λεπτά επαναιμάτωσης. Η ενδοφλέβια χορήγηση εξενατίδης ή κυκλοσπορίνης Α γινόταν 10 λεπτά πριν την επαναιμάτωση. Η μείωση του μεγέθους της μυοκαρδιακής ιστικής βλάβης έφτασε στο 38% (Ρ <0,05) και 40% (Ρ <0,05) αντίστοιχα. Ενώ τα επίπεδα της καρδιακής τροπονίνης Ι (cTnI) στο πλάσμα μειώθηκαν κατά 48% (P<0,05) και 36% (Ρ <0,05), αντίστοιχα, σε σύγκριση με την ομάδα control. Η συνδυασμένη χορήγηση αμφοτέρων των παραγόντων οδήγησε σε μια πρόσθετη μείωση του μεγέθους του εμφράγματος κατά 55% (Ρ <0,05) και στην απελευθέρωση της cTnI κατά 61% (Ρ <0,05). Επίσης, η συνδυασμένη θεραπεία με εξενατίδη και παρστατίνη 1-26 αύξησε τη μείωση του μεγέθους του εμφράγματος κατά 62% ( P <0,05), σε σύγκριση με τις μονοθεραπείες 41% για το παρστατίνη 1-26 (P <0,05), 43% για την εξενατίδη (P <0,05). Αντίθετα, η συνδυασμένη χορήγηση της παρστατίνης 1-26 και της κυκλοσπορίνης ακυρώνει τα καρδιοπροστατευτικά αποτελέσματα που παρατηρούνται από στη μονοθεραπεία. Αυτά τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι για τη θεραπεία του τραυματισμένου μυοκαρδίου από την επαναιμάτωση η συνδυασμένη χορήγηση εξενατίδης και κυκλοσπορίνης Α ή παρστατίνης 1-26 είναι πιο αποτελεσματική από τις μονοθεραπείες και μπορεί να προσφέρει πλεονεκτικότερο κλινικό αποτέλεσμα.
Abstract (translated): Aims. Exenatide and cyclosporine have been shown to moderately protect against myocardial reperfusion injury by reducing infarct size in patients. The objective of the present thesis was to investigate whether the combination therapy of exenatide with cyclosporine or parstatin 1-26 is more beneficial than either agent alone. Methods and Results. In a rabbit myocardial reperfusion injury model, animals underwent 40 min of ischemia (coronary occlusion) and 120 min of reperfusion. Intravenous bolus of clinical effective doses of exenatide (0.15μg/Kg) or cyclosporine (2.5mg/Kg), 10 min prior to reperfusion, reduced infarct size by 38% (P<0.05) and 40% (P<0.05), respectively. In addition, treatment with exenatide or cyclosporine resulted in a significant reduction of cardiac troponin I (cTnI) plasma levels by 48% (P<0.05) and 36% (P<0.05), respectively, compared to control. The combined administration of both agents resulted in a additive decrease of infarct size by 55% (P<0.01) and cTnI release by 61% (P<0.01). Also, combined treatment of exenatide and optimal dose of parstatin 1-26 (0.1μg/Kg) enhanced infarct size reduction (62%, P<0.01) and cTnI release (74%, P<0.001) limitation, compared to monotherapies (41% and 30% for parstatin 1-26, P<0.05; 43% and 39% for exenatide, P<0.05). In contrast, the combined administration of parstatin 1-26 and cyclosporine cancelled out the cardioprotective effects observed by monotherapies. Conclusion. These results suggest that for the therapy of myocardial reperfusion injury the combined administration of exenatide and cyclosporine or parstatin 1-26 are more effective than monotherapies and may provide advantageous clinical outcome.
Appears in Collections:Τμήμα Ιατρικής (ΔΔ)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ.pdf1.21 MBAdobe PDFView/Open


Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.