Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/10889/5800
Title: Δύο προσεγγίσεις για την έννοια της Πρόθεσης
Authors: Σκλαβούνος, Παναγιώτης
Issue Date: 2013-02-01
Keywords: Πράξη
Πρόθεση
Καθιερωμένη θεώρηση για την πράξη
Εμπρόθετη πράξη
Χιουμιανή έννοια αιτιότητας
Πρότερη πρόθεση
Πρόθεση εν τη πράξει
Κατά συμβεβηκός γενικότητα
Κατηγορική γενικότητα
Ουσιώδης γενικότητα
Ρηματική όψη
Κατευθυνόμενες δραστηριότητες
Η απλή οπτική
Λάθη στην επιτέλεση
Αιτιακή απόκλιση
Keywords (translated): Action
Intention
Standard story of action
Intentional action
Humean notion of causality
Prior intention
Intention in action
Accidental generality
Categorial generality
Essential generality
Stretches of activity
Directed activities
The simple view
Mistakes in performance
Causal deviance
G. E. M. Anscombe
Donald Davidson
Michael E. Bratman
Jennifer Hornsby
Paul Crowther
Alexander P. D. Mourelatos
Abstract: Η “καθιερωμένη θεώρηση για την πράξη”, όντας δεσμευμένη σε ένα ευρύτερο νατουραλιστικό μοντέλο, κατανοεί την πράξη ως “επιμέρους συμβάν”, το οποίο προκαλείται αιτιακά από συγκεκριμένες νοητικές καταστάσεις. Σ’ αυτό το πλαίσιο, η αιτιακή επίδραση της πρόθεσης υπάγεται στο σύνηθες χιουμιανό μοντέλο της αιτιότητας μεταξύ συμβάντων. Ωστόσο, η εν λόγω θεώρηση αποτυγχάνει ουσιωδώς να ερμηνεύσει τις πράξεις στην εξέλιξή τους, πριν δηλαδή να διαμορφωθεί το απαιτούμενο (από το χιουμιανό μοντέλο) εξατομικευμένο συμβάν. Το γεγονός αυτό έχει ευρύτερες επιπτώσεις για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται η εν λόγω προσέγγιση τόσο την έννοια της πρόθεσης, όσο και κατ’ επέκταση το ρόλο του δρώντος. Στην παρούσα εργασία και με αφορμή κυρίως πρόσφατες εργασίες από τους Hornsby και Crowther, επιχειρηματολογώ σχετικά με το ότι μπορούμε να υιοθετήσουμε μια εναλλακτική προσέγγιση, τόσο για την οντολογία της πράξης, όσο και για την πρόθεση, η οποία δίνει ικανοποιητικότερες απαντήσεις στις ανωτέρω προκλήσεις. Κεντρική θέση στα πλαίσια αυτής της προσέγγισης είναι η αναγνώριση της “δραστηριότητας” ως συγκροτησιακού στοιχείου της πράξης, κατά τη διάρκεια της οποίας η αιτιακή συμβολή του δρώντος παραμένει συνεχής, σε συμφωνία με μια αριστοτελικού τύπου προσέγγιση της αιτιότητας. Όι παραδοχές αυτές οδηγούν σε μια θεώρηση της πρόθεσης ως καθοδηγητικής της πράξης καθόλη τη διάρκεια εξέλιξής της.
Abstract (translated): The “standard story of action” being committed to a broader naturalistic model, understands action as a “particular event”, which is caused by certain mental states. In this context, the causal efficacy of intention is covered by the standard humean model of causality between events. Nevertheless, the story in question substantially fails to give an account for actions as they develop, that is, before the required (by the humean model) individuated event has been formed. That fact has broader effects on the way that the approach in question understands the concept of intention, and ultimately the role of the agent. In this thesis, following mainly on recent papers by Hornsby and Crowther, I argue that we can endorse an alternate approach regarding the ontology of action, as well as intention, that gives more adequate answers to the challenges mentioned above. The main thesis in this context is to recognize “activity” as a constitutional element of action, during which the causal efficacy of the agent remains ongoing, in accordance with an aristotelian type of approach to causality. These commitments result in recognizing intention as guiding action throughout the whole of its development.
Appears in Collections:Τμήμα Φιλοσοφίας (ΜΔΕ)



Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.