Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/10889/10891
Title: Bank performance in Middle East
Authors: Colesnic, Olga
Keywords: Bank efficiency
Non performing loans
DEA
Directional distance function
Keywords (translated): Αποτελεσματικότητα τραπεζών
Μη εξυπηρετούμενα δάνεια
Abstract: The aim of at the hand dissertation is two-fold. Firstly, it attempts to analyse the effect of risk on bank's efficiency levels. Secondly, it seeks to determine the influence of bank size taking into consideration the possible inefficiency originated to risk abatement cost. The accomplishment of the study's intentions relay on DEA estimations of efficiency, resulted from an output orientated directional distance function with weak and strong disposability of nonperforming loans calculated with respect to both heterogenous and homogenous technologies. The methodology has been applied on a panel data of Middle East banks over the time period between 1998 and 2014. The results suggest that on average small banks are more efficient and their size have less negative impact on their technical efficiency and risk management. On the other hand, large banks' risk management is found to be more flexible during financial crisis. However, banks with higher fixed assets tare associated with more costly dispose of non performing loans. This observation may provide an explanation for the rejection of positive relation between bank size and technical efficiency.
Abstract (translated): Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι διττός. Πρώτον, επιχειρεί να αναλύσει την επίδραση του κινδύνου στα επίπεδα αποτελεσματικότητας των τραπεζών. Δεύτερον, επιδιώκει να προσδιορίσει την επίδραση του μεγέθους στην επίδοση των τραπεζών λαμβάνοντας υπόψη και τις ενδεχόμενες συνέπειες αναποτελεσματικότητας διαχείρισης του κινδύνου. Η εκπλήρωση των στόχων της μελέτης βασίζεται στις εκτιμήσεις αποτελεσματικότητας που υπολογιστήκαν με την μέθοδο Βέλτιστων Προτύπων Αποδοτικότητας, υποθέτοντας ετερογένεια και ομοιογένεια τραπεζών. Το σύνορο της διαμεσολαβητικής χρηματοοικονομικής παράγωγης περιγράφεται από μια συνάρτηση απόστασης με κατεύθυνση και συνδυάζει τις υποθέσεις αδύναμης και ισχυρής δυνατότητας διαθέσεως του ρίσκου. Η μεθοδολογία εφαρμόστηκε σε στοιχεία των τραπεζών της Μέσης Ανατολής κατά την περίοδο 1998 με 2014. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι κατά μέσο όρο οι μικρές τράπεζες τείνουν να είναι πιο αποτελεσματικές ενώ το μέγεθος τους έχει περιορισμένες επιπτώσεις στην αναποτελεσματικότητα και στην διαχείριση κινδύνων. Αφενός, η διαχείριση κινδύνων των μεγάλων τραπεζών διαπιστώνεται ότι είναι πιο ευέλικτη κατά τη διάρκεια της \\χρηματοπιστωτικής κρίσης. Ωστόσο, οι τράπεζες με υψηλότερα πάγια περιουσιακά στοιχεία σχετίζονται με πιο δαπανηρή διάθεση μη εξυπηρετούμενων δανείων. Αυτή η διαπίστωση μπορεί να δώσει εξήγηση για την απόρριψη της θετικής σχέσης μεταξύ τεχνικής αποτελεσματικότητας και μεγέθους της τράπεζας.
Appears in Collections:Τμήμα Οικονομικών Επιστημών (ΜΔΕ)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Nemertes_Colesnic(econ).pdf795.63 kBAdobe PDFView/Open


This item is licensed under a Creative Commons License Creative Commons