Please use this identifier to cite or link to this item:
Full metadata record
DC FieldValueLanguage
dc.contributor.advisorΤαραβήρας, Σταύρος-
dc.contributor.authorΣκόνδρα, Φωτεινή-
dc.contributor.otherSkondra, Foteini-
dc.description.abstractΩς «κρανιοσυνοστέωση» ορίζεται η πρόωρη σύγκλιση των κρανιακών ραφών, η οποία μπορεί να επιφέρει ποικίλες παθολογικές επιπτώσεις. Η παθοφυσιολογία της νόσου, όπως επίσης και η διαδικασία της φυσιολογικής σύγκλισης των ραφών του κρανίου, παραμένει ανεπαρκώς μελετημένη. Τα μηχανοευαίσθητα μόρια Πολυκυστίνη-1 και 2 έχει προταθεί ότι συμμετέχουν στην ανάπτυξη των οστών του κρανίου και πιθανώς στη σύγκλιση των κρανιακών ραφών και στην κρανιοσυνοστέωση. Σκοπός: Ως στόχος της παρούσας μελέτης τέθηκε η μελέτη της έκφρασης της Πολυκυστίνης-1 και 2 σε ιστούς κρανιακών ραφών πειραματοζώων, καθώς και σε δείγματα κρανιακών ραφών κρανιοσυνοστεωτικών ασθενών. Στη δεύτερη περίπτωση, πλήρες ιατρικό και οικογενειακό ιστορικό λαμβάνονταν για την ανεύρεση τυχόν παραγόντων κινδύνου. Υλικά και μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκαν Sprague Dawley αρουραίοι, 1ης – 5ης και 15ης ημέρας μετά τη γέννησή τους, από τους οποίους λαμβάνονταν οι οβελιαίες ραφές. Παράλληλα, σε συνεργασία με το Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», μελετήθηκαν 37 δείγματα ασθενών με διαφόρων τύπων κρανιοσυνοστέωση, από τα οποία συγκεντρώθηκαν στοιχεία ατομικού και οικογενειακού ιστορικού του πάσχοντος. Πραγματοποιήθηκε ανοσοϊστοχημική ανάλυση για την Πολυκυστίνη-1 και 2, καθώς και ανοσοαποτύπωση κατά Western για τα μόρια αυτά. Για το σύνολο των πειραματικών διαδικασιών είχε ληφθεί έγκριση από την Επιτροπή Δεοντολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και του Νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία». Αποτελέσματα: Στα δείγματα των ραφών των αρουραίων, τα αποτελέσματα έδειξαν αύξηση της έκφρασης της Πολυκυστίνης-1 και 2 την 5η ημέρα, η οποία ακολουθήθηκε με μείωση των επιπέδων της Πολυκυστίνης-2 τη 15η ημέρα. Για τα ανθρώπινα δείγματα, δε βρέθηκε διαφορά στην έκφραση Πολυκυστίνης-1 και 2, ενώ βρέθηκε θετική συσχέτιση των επιπέδων της Πολυκυστίνης-1 με την ηλικία του ασθενούς, η οποία ήταν στατιστικά σημαντική. Η Πολυκυστίνη-2 εμφάνιζε πυρηνική και κυτταροπλασματική εντόπιση τόσο στα ανθρώπινα δείγματα, όσο και στις ραφές των πειραματοζώων. Συμπέρασμα: Η παρούσα μελέτη κατέδειξε πιθανό ρόλο της Πολυκυστίνης-1 και 2 στη φυσιολογική σύγκλιση των κρανιακών ραφών, καθώς και στην κρανιοσυνοστέωση. Περαιτέρω μελέτες με μεγαλύτερο δείγμα ασθενών πρέπει να διεξαχθούν, προ-κειμένου να οδηγηθούμε σε ασφαλή συμπεράσματα για το ρόλο των προαναφερθέντων μορίων στον τομέα αυτό, στοχεύοντας στην ανάδειξη βιοδεικτών και στοχευμένων μοριακών θεραπειών.el
dc.subjectΚρανιοπροσωπικό σύμπλεγμαel
dc.subjectΚρανιακές ραφέςel
dc.titleΜελέτη της έκφρασης των μηχανοευαίσθητων μορίων Πολυκυστίνης-1 και 2 στην κρανιοσυνοστέωσηel
dc.title.alternativeStudy of the expression levels of the mechanosensory molecules Polycystin-1 and 2 in craniosynostosisel
dc.contributor.committeeΤαραβήρας, Σταύρος-
dc.contributor.committeeΛυγερού, Ζωή-
dc.contributor.committeeΜπάσδρα, Ευθυμία-
dc.description.translatedabstractCraniosynostosis, the premature fusion of one or more sutures of the skull, can lead to pathological disorders. The etiology and the underlying risk factors for non-syndromic cases remain poorly understood. The mechanosensory proteins Polycystin 1 (PC1) and 2 (PC2) have been shown to play a critical role in craniofacial growth and development, and potentially in suture formation and fusion. Aim: The present study aimed to investigate the differential expression profile of PC1 and PC2 in the saggital suture of Sprague Dawley rats and in fused sutures of cranio-synostotic patients and to identify any potential correlations with clinicopathological characteristics. Methods: Sprague Dawley rats of postnatal Day 1-5,15 were euthanized and the sag-gital sutures were received. 37 suture tissue samples were collected from hospitalised children with different craniosynostosis types. PC1/PC2 localization and expression levels were investigated in tissue sections by Immunohistochemistry and Western Immunoblotting. Several antibodies recognizing either the extracellular (mechanosensory) domain of PC1 and PC2 or the C-terminal (activated form) of PC1 were employed. Ethical approval was obtained for all experimental protocols. Informed consent and clinicopathological data were retrieved from children’s parents and hospital medical records. Results: The expression of PC1 and PC2 was found to increase at Day 5. The expression level of PC2 decreased from Day 5 to Day 15. The expression profile of PC1 and PC2 in the human suture tissue samples was not found to differ. The expression level of PC1 was found to be correlated with the age of the patient. Immunohistochemical analysis in 18 fused suture samples revealed expression of PC1 and PC2 both in osteoblasts and osteocytes, while no statistical significance was observed in the expression level. In the vast majority of tissue samples, nuclear expression of PC2 in both osteoblasts and osteocytes was observed. Conclusion: Polycystins play a potential role in premature obliteration of sutures that occur in pathological conditions such as craniosynostosis. Many independent risk factors are implicated in the pathogenesis of non-syndromic cases. Further research with greater sample size is required to elucidate PC-induced molecular pathways in prem-ature suture fusion processes and to determine potential risk factors/biomarkers for craniosynostosis to complement current diagnostic schemes.el
dc.subject.alternativeCraniofacial complexel
dc.subject.alternativeCranial suturesel
dc.subject.alternativePolycystin 1 (PC1)el
dc.degreeΜεταπτυχιακή Εργασίαel
Appears in Collections:Τμήμα Ιατρικής (ΜΔΕ)

Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.