Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/10889/12456
Title: Εγκλωβισμός φίλτρων υπεριώδους ακτινοβολίας σε πολυμερικούς νανοφορείς για χρήση σε καλλυντικά προϊόντα
Other Titles: Encapsulation of UV -filters in polymeric nanocarriers and use in cosmetics
Authors: Μαμαγκάκι, Αλεξάνδρα
Keywords: Φίλτρα UV
Πολυμερή
Νανοφορείς
Αντιηλιακό
Πολυ-γαλακτικό οξύ
Keywords (translated): UV filter
Polymers
Nanocarriers
Sunscreen
Polylactic acid
Abstract: Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι πλέον η έκθεση της πλειοψηφίας των ατόμων στον ήλιο είναι καθημερινή και αναπόφευκτη. Ιδιαίτερα σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου οι ηλιόλουστες μέρες είναι πιο συχνές, η παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο μπορεί να είναι και αναπόφευκτη. Ωστόσο, οι μελέτες που καταδεικνύουν τις επιπτώσεις στην υγειά της υπεριώδους ακτινοβολίας, του μικρότερου ποσοστού του ηλεκτρομαγνητικού φάσμα-τος, ολοένα και πληθαίνουν. Έτσι, δικαίως τα τελευταία χρόνια τα αντιηλιακά προϊόντα καταλαμβάνουν μια βασική θέση στην καθημερινή ρουτίνα περιποίησης. Είναι ο πάγιος τρόπος προστασίας και πρόληψης από τις βλαβερές ακτίνες του ήλιου που μπορεί να επιταχύνουν τη γήρανση του δέρματος ή ακόμα και να συνδεθούν με διάφορες μορφές καρκίνου του δέρματος. Για να εξασφαλιστεί η τακτική χρήση τους αλλά και η αποτε-λεσματικότητά τους, οφείλουν να διαθέτουν ορισμένες ιδιότητες. Παράδειγμα αποτελεί η εύκολη επαλειψημότητά τους, η αντοχή τους στο νερό και κυρίως να παραμένει στα-θερό και να μην προκαλεί τυχόν αλλεργίες και ερεθισμούς. Παράλληλα, η ταχείς ρυθμοί ζωής και συνεχής εξέλιξη των πραγμάτων επιτάσσουν την ανάπτυξη και τη βελτιστο-ποίηση των προϊόντων αντιηλιακής προστασίας. Ένα μονοπάτι προς την αναβάθμιση των αντιηλιακών προϊόντων είναι η ενσωμάτωση αυτών μέσα σε φορείς. Οι φορείς αυτοί, μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο για την ελεγχόμενη αποδέσμευση των δραστικών όσο και για να βελτιώσουν τις φυσικοχημικές ιδιότητες αυτών μειώνοντας ταυτόχρονα τις επιδράσεις που έχουν όταν έρχονται σε ά-μεση επαφή με τον οργανισμό. Ιδανικοί φορείς θεωρούνται αυτοί που εκτός αυτών των χαρακτηριστικών, παραμένουν σταθεροί, είναι βιο-συμβατοί και βιο-αποικοδομήσιμοι. Στη συγκεκριμένη εργασία, τα υπό μελέτη φίλτρα είναι η Αβοβενζόνη και η Βενζοφαι-νόνη-3. Η Αβοβενζόνη, ένα από τα πλέον δημοφιλέστερα φίλτρα υπεριώδους ακτινοβο-λίας, προσφέρει τη καλύτερη προστασία έναντι της UVA προστασίας. Έτσι, συναντάται στα περισσότερα αντιηλιακά προϊόντα. Ωστόσο, αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα στα-θερότητας. Πιο συγκεκριμένα, έχει αποδειχθεί με 50-90% της δραστικότητας χάνεται μέσα στην πρώτη ώρα έκθεσης στον ήλιο. Αυτό συμβαίνει, γιατί μετατρέπεται στην κε-τονική μορφή της, η οποία δεν έχει και στην ουσία κάποια αντιηλιακή ιδιότητα. Από την άλλη, η Βενζοφαινόνη-3, ένα επίσης ευρέως χρησιμοποιούμενο φίλτρο, δεν αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα σταθερότητας, με βάση την υπάρχουσα βιβλιογραφία. Όμως, έχει κατηγορηθεί για την πρόκληση αρκετών φώτο-αλλεργικών αντιδράσεων, καθώς και εργαστηριακές μελέτες έχουν αποδείξει το σημαντικό ποσοστό διείσδυσης που έχει προκαλώντας φώτο-ευαισθησία. Ο τόσο λιπόφιλος χαρακτήρας της, την καθι-στά τόσο διαπεραστική σε σχέση με τα υπόλοιπα φίλτρα. Παράλληλα, έχει παρατηρηθεί ότι δρα όπως το οιστρογόνο και έχει συσχετιστεί με την ενδομητρίωση σε πολλές γυ-ναίκες. Ως φορέας επιλέχθηκε το Πολυγαλακτικό Οξύ/ Poly(lactic acid)-PLA. Ιδιαίτερο χαρα-κτηριστικό του πολυμερούς αποτελεί ότι έχει λιπόφιλο εσωτερικό αλλά το εξωτερικό του να αποτελείται από υδρόφιλες πολυμερικές αλυσίδες. Είναι βιοδιασπώμενο και βιο-αποικοδομήσιμο και φιλικό προς το περιβάλλον. 126 Η πορεία της εργασίας ξεκίνησε με την ενσωμάτωση των φίλτρων υπεριώδους ακτινο-βολίας στο πολυμερές. Στη συνέχεια, σχηματίστηκαν νανοσωματίδια, τα οποία και με-λετήθηκαν ποικιλοτρόπως. Αρχικά, ως προς το ποσοστό ενσωμάτωσης, την απόδοση, το ποσοστό της δραστικής αναφορικά με το πολυμερές και το μέγεθος των νανοσωμα-τιδίων. Ακολούθησε η μελέτη σταθερότητας των νανοσωματιδίων ύστερα από 7 μέρες έκθεσης αυτών στην ηλιακή ακτινοβολία και ύστερα από έκθεση αυτών σε UV λάμπα. Πραγματοποιήθηκε και πρωτόκολλο υπολογισμού in vitro του SPF και η μεταβολή του ύστερα από την έκθεση των νανοσωματιδίων στην ηλιακή ακτινοβολία. Σημαντική με-λέτη είναι και η μελέτη του ρυθμού απελευθέρωσης της δραστικής από το πολυμερές ανά τακτά χρονικά διαστήματα και κλείνοντας, η μελέτη της μορφολογίας αυτών.
Abstract (translated): Unquestionably, the exposure of the majority of people to the sun is daily and inevitable. In particular, countries like Greece, where sunny days are more common, prolonged ex-posure to the sun may be unavoidable. However, studies demonstrating the health con-cerns of ultraviolet radiation, the smallest percentage of electromagnetic spectrum, are increasing. This is the reason that in recent years sunscreen products occupy a key place in the daily care routine. It is the “golden standard” for the protection and the prevention from the harmful rays of the sun that can accelerate skin aging or even relate to various forms of skin cancer. In order to ensure their regular use and efficiency, they must have certain properties. An example is their easy spreadability, their resistance to water and, of course, they should remain stable and do not cause any allergies neither irritations. At the same time, the fast pace of life and the constant evolution of things require the opti-mization of sunscreen products. A path to upgrading sunscreen products is to incorporate them into carriers. These car-riers can be used both for the controlled release of the active substances and for improv-ing their physicochemical properties while reducing the negative effects they could pos-sibly show when they come in direct contact with the body. Ideal carriers are those which, in addition to these characteristics, remain stable and are biocompatible and bio-degradable. In this project, the studied filters are Avobenzone and Benzophenone-3. Avobenzone, one of the most popular sunscreen filters, offers the best protection against UVA protec-tion. Thus, it is found in most sunscreen products. However, it faces a serious stability 127 problem. More specifically, it has been shown that 50-90% of its activity is lost within the first hour of sun exposure. This is because it is transformed into its Ketonic form, which does not actually have any sunscreen properties. On the other hand, Benzophe-none-3, also a widely used filter, does not address any stability problems, based on ex-isting literature. However, it has been accused of causing several photo-allergy reactions, and laboratory studies have demonstrated its significant rate of penetration that can cause photosensitivity. Its lipophilic character makes it so permeable comparing with the rest of the filters. At the same time, it has been observed to act like estrogen and has been associated with endometriosis in many women. Poly (lactic acid) -PLA was chosen as carrier. A special characteristic of the polymer is that it has a lipophilic interior but its exterior consists of hydrophilic polymer chains. It is biodegradable and biodegradable and environmentally friendly. The course of work began with the incorporation of sunscreen filters into the polymer matrix. Subsequently, nanoparticles were formed, which were studied in a variety of ways. Initially, in terms of percent incorporation, yield, drug loading and nanoparticle size. The study of the stability of nanoparticles took place which included 7 days of sample exposure to solar radiation and in parallel exposure to UV lamps was followed. An in vitro SPF calculation protocol was carried out and an estimation of the alteration in that after the nanoparticle exposure to solar radiation. An important study is also the study of the drug release of the active substance (sunscreen filter) from the polymer at regular intervals and the closure of the study of their morphology.
Appears in Collections:Τμήμα Φαρμακευτικής (ΜΔΕ)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Διπλωματική_Μαμαγκάκι Αλεξάνδρα.pdf3.66 MBAdobe PDFView/Open


Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.