Please use this identifier to cite or link to this item:
Title: Η θεωρία του Ωραίου στον Πλωτίνο
Other Titles: The theory of Beauty in Plotinus
Authors: Μουζάκη, Ειρήνη
Keywords: Ωραίο
Keywords (translated): Beauty
Abstract: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να παρουσιαστεί όσο γίνεται διεξοδικότερα, συγκεκριμένα η θεωρία του Πλωτίνου αναφορικά με το Ωραίο, και γενικότερα αναφορικά με τις ευρύτερες εκφάνσεις του Ωραίου. Ο Πλωτίνος έχει ως κεντρικό άξονα, ένα δικό του ιεραρχικά δομημένο μεταφυσικό σύστημα που στηρίζεται σε τρεις βασικές αρχές: το Εν, το Νου και την Ψυχή. Είναι ο ιδρυτής του Νεοπλατωνισμού και ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του. Το έργο του αποτελείται από 54 πραγματείες ταξινομημένες από το μαθητή και συνεχιστή του, Πορφύριο, σε έξι «Εννεάδες». Η θεωρία του Πλωτίνου για το Ωραίο είναι διάχυτη σε όλες τις «Εννεάδες», αλλά αναλύεται συστηματικότερα σε τρεις από αυτές: στην Ι 6 («Περί του Καλού») και σε αποσπάσματα της V 8 («Περί του νοητού κάλλους») και της VI 7 («Περί του πώς το πλήθος των ιδεών υπέστη και περί του αγαθού»). Κύρια πηγή έμπνευσής του αποτελεί η πλατωνική θεωρία, ιδίως οι διάλογοι «Συμπόσιο», «Φαίδρος» και «Τίμαιος». Σε αυτήν την εργασία θα ασχοληθούμε αποκλειστικά με την πραγματεία Ι 6 «Περί του Καλού». Αναλυτικότερα, στο πρώτο κεφάλαιο, θα εστιάσουμε στον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να αντιληφθούμε την αισθητηριακή ομορφιά και την αιτία που μας επιτρέπει να γνωρίσουμε το νοητό κάλλος. Ενώ, στο δεύτερο κεφάλαιο θα αναλύσουμε τις ομοιότητες που γεφυρώνουν τις δύο θεμελιώδεις αρχές, δηλαδή το Νου και την Ψυχή, αλλά και τις βασικές διαφορές μεταξύ τους, που αυτές τις χωρίζουν σε δύο αυθύπαρκτες και αυθυπόστατες ουσίες. Το σημαντικότερο θέμα σε αυτό το κεφάλαιο θα είναι η προσπάθεια κατανόησης της ομοίωσης της Ψυχής προς τον Νου, ώστε να μπορέσει να προσλάβει το νοητό κάλλος.
Abstract (translated): The purpose of this paper is to present as thoroughly as possible, in particular in the theory regarding the Beautiful of Plotinus, and generally with regard to the wider aspects of the Beautiful. Plotinus has as its central axis its own, hierarchically structured, philosophical metaphysical system based on three basic principles: the En, the Mind and the Soul. He is the founder of Neoplatonism and one of his most important representatives. His work consists of 54 treatises, classified by his student and follower, Porphyry, in six "Enneads". Plotinus theory of the Beauty is diffused in all the "Enneads", but is more systematically analyzed in three of them: in I 6 ("On the Good") and in excerpts of V 8 ("On the Imaginable Beauty") and VI 7 ("On how the multitude of ideas suffered and about the good"). His main source of inspiration is the Platonic theory, especially the dialogues "Symposium", "Faidros" and "Timaeus". In this paper, we will deal exclusively with the I 6 treatise "On the Good". In more detail, in the first chapter, we will focus on how we can perceive the sensative beauty and the reason that allows us to get to know the imaginable beauty. While in the second chapter, we will analyze the similarities that bridge the two fundamental principles, namely the Mind and Soul, but also the fundamental differences between them, which divide them into two self-existent and self-dependent substances. The most important issue in this chapter will be the effort to understand the concept "simulation"of the Soul to the Mind so that it can engage the imagined beauty.
Appears in Collections:Τμήμα Φιλοσοφίας (ΔΕ)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 

This item is licensed under a Creative Commons License Creative Commons