Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/10889/13484
Title: Διερεύνηση της συσχέτισης της βιολογικής συμπεριφοράς του καρκίνου του ρινοφάρυγγα με κλινικο-δημογραφικές παραμέτρους
Other Titles: Research of biological behavior of nasopharyngeal cancer based on cilical-demographic parameters
Authors: Χριστοδουλόπουλος, Νικόλαος
Keywords: Καρκίνος ρινοφάρυγγα
Επιδημιολογικά χαρακτηριστικά
Κλινικές-δημογραφικές παράμετροι
Keywords (translated): Nasopharyngeal cancer
Epidemiological features
Clinical-demographic parameters
Abstract: Ο καρκίνος του ρινοφάρυγγα αποτελεί έναν από τους τύπους κακοηθειών της ανωτέρας αναπνευστικής οδού. Η εμφάνιση του μπορεί να οφείλεται σε παράγοντες όπως η έκθεση σε μεταλλαξιογόνους παράγοντες, η μόλυνση από τον ιό Epstein-Bar και το γενετικό υπόβαθρο (φυλή προέλευσης των ασθενών). Στην παρούσα αναδρομική κλινική μελέτη ασθενείς με καρκίνο του ρινοφάρυγγα, εξετάστηκαν ως προς τον τρόπο ζωής που μπορεί να οδήγησε στη συγκεκριμένη ασθένεια, ως προς τη θεραπεία που έλαβαν μετά τη διάγνωσή τους και τέλος ως προς το τελικό αποτέλεσμα των παραπάνω παρεμβάσεων στην επιβίωση τους. Μεθοδολογία: Εβδομήντα δύο (72) ασθενείς που διαγνώσθηκαν με ρινοφαρυγγικό καρκίνο κατά τα έτη 1990 – 2014 και αντιμετωπίσθηκαν στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών, συμπεριλήφθησαν στην παρούσα μελέτη. Οι ασθενείς εξετάστηκαν μακροσκοπικά και μικροσκοπικά και ταξινομήθηκαν σύμφωνα με το σύστημα WHO (ιστολογικός τύπος) και το σύστημα ΤΝΜ (διαστάσεις του όγκου και μεταστάσεις). Εκτός από τον ιστολογικό τύπο, στο πρωτόκολλο της διατριβής καταγράφηκαν επιδημιολογικά χαρακτηριστικά, η χρήση καπνού και αλκοόλ, η έκθεση των ασθενών σε μεταλλαξιγόνους παράγοντες καθώς και η επιλεχθείσα θεραπευτική αντιμετώπιση. Οι ασθενείς αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά, με ακτινοθεραπεία, με χημειοθεραπεία ή συνδυασμούς αυτών. Στους ασθενείς χορηγήθηκε είτε ακτινοθεραπεία μόνη της, είτε σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, με ή χωρίς μάσκα ακινητοποίησης. Μετά τη θεραπεία οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν για ανίχνευση τυχόν υποτροπών ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Τα δεδομένα επιβίωσης των ασθενών επεξεργάστηκαν στατιστικά με τη μέθοδο Kaplan-Meier, log rank (Mantel-Cox) test (95% CI), ενώ επίσης χρησιμοποιήθηκαν η ανάλυση Kolmogorov-Smirnov, το student's t-test και η ανάλυση χ2, όπου κρίθηκε απαραίτητο. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του στατιστικού προγράμματος SPSS (IBM SPSS Statistics v.21.0, Chicago, IL, USA) και του προγράμματος Prism v5.0.0 (GraphPad, San Diego, CA). Η τιμή p<0.05 θεωρήθηκε στατιστικά σημαντική. Αποτελέσματα: Στο δείγμα της μελέτης μας το φύλο δεν φαίνεται να παίζει κάποιο ρόλο στην βιολογική συμπεριφορά του καρκίνου του ρινοφάρυγγα ούτε στην επιβίωση των ασθενών, ενώ όσον αφορά την ηλικία, φάνηκε ότι ασθενείς < 56 ετών εμφανίζουν καλύτερη ανταπόκριση και επιβίωση. Το κάπνισμα φάνηκε να επηρεάζει αρνητικά την επιβίωση, ενώ η κατανάλωση αλκοόλ όχι, αν και ο συνδυασμός τους την μείωσε σημαντικά. Αν και σημαντικός αριθμός των ασθενών μας ήταν γεωργοί, εν τούτοις η έκθεση σε φυτοφάρμακα δεν φάνηκε να επηρεάζει την πορεία του νεοπλάσματος και την επιβίωση των ασθενών. Ασθενείς σταδίων Ι και ΙΙΙ κατά ΤΝΜ που έλαβαν χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία με χρήση μάσκας είχαν πολύ καλύτερη επιβίωση έναντι αυτών που έλαβαν είτε χημειοθεραπεία είτε ακτινοθεραπεία χωρίς χρήση μάσκας είτε συνδυασμό (p<0,05). Επίσης, ασθενείς που δεν είχαν μεταστάσεις είχαν καλύτερη συνολική επιβίωση σε σχέση με αυτούς που είχαν (p <0,05). Στο σύνολο των ασθενών η ακτινοθεραπεία με τη χρήση μάσκας ακινητοποίησης προσέφερε καλύτερη 5-ετή επιβίωση (57,1%) και συνολική επιβίωση τα 6 έτη, σε σχέση με αυτούς που δέχθηκαν ακτινοθεραπεία χωρίς μάσκα, με 5-ετή επιβίωση 13,6% και συνολική επιβίωση τα 3,36 έτη. Επίσης, συνολικά η χρήση χημειοθεραπείας πέτυχε 5-ετή επιβίωση στο 51,6% σε σχέση με ασθενείς που δεν έλαβαν χημειοθεραπεία (11%). Τέλος, ο συνδυασμός ακτινοθεραπείας με μάσκα ακινητοποίησης και χημειοθεραπείας είχε καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με οποιονδήποτε άλλο συνδυασμό, καθώς προσέφερε 5-ετή επιβίωση 61% και συνολική μέση επιβίωση 6,26 έτη, σε σχέση με τους υπόλοιπους ασθενείς που είχαν αντίστοιχα 11,5% και 3,25 έτη. Συμπεράσματα: Το κάπνισμα μόνο του αλλά και ο συνδυασμός του με αλκοόλ, η προχωρημένη ηλικία και οι μεταστάσεις φάνηκε να επηρεάζουν αρνητικά την πορεία της νόσου και την πρόγνωση των ασθενών με καρκίνο του ρινοφάρυγγα. Θεραπευτικά, η χρήση μάσκας ακινητοποίησης κατά την ακτινοθεραπεία σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, οδηγεί συνολικά σε καλύτερη 5-ετή επιβίωση σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη θεραπεία για την αντιμετώπιση του καρκίνου του ρινοφάρυγγα.
Abstract (translated): Nasopharyngeal carcinoma is one type of malignancies of the upper airway tract. Its incidence is attributed to factors such as exposure to mutagenic substances, Epstein-Bar virus infection and genetic background (patient's country of origin). In the present clinical retrograde study, patients were studied for their lifestyle that might led to cancer, as well as the treatment they received after diagnosis, and the effect these factors had on their survival. Methodology: Seventy-two (72) patients diagnosed with nasopharyngeal cancer during the years 1990 and 2014 and treated at the University General Hospital of Patras were included in the present study. Patients were examined macroscopically and microscopically and classified according to the WHO system (histological type) and the TNM system (tumor size and metastases). In addition to the histological type, the dissertation protocol recorded epidemiological features, the use of tobacco and alcohol, the exposure of patients to mutagenic agents, and the treatment of choice. Patients were treated surgically, with radiotherapy, chemotherapy or their combinations. Patients were given either radiation therapy alone or in combination with chemotherapy, with or without an immobilization mask. After treatment, patients were monitored for recurrences at regular intervals. Patients’ survival data were statistically processed by Kaplan-Meier method, log rank (Mantel-Cox) test (95% CI), while Kolmogorov-Smirnov analysis, student's t-test and x2 analysis were also used, where necessary. The statistical analysis was performed using the SPSS statistical program (IBM SPSS Statistics v.21.0, Chicago, IL, USA) and the Prism v5.0.0 program (GraphPad, San Diego, CA). The value p <0.05 was considered statistically significant. Results: In our study, gender did not appear to play a role in the biological behavior of nasopharyngeal cancer or in patients’ survival, and patients <56 years of age appeared to respond better and survive longer. Smoking seemed to negatively affect survival, while alcohol consumption did not, although their combination significantly reduced it. Although a significant number of our patients were farmers, however, exposure to pesticides did not appear to affect the course of the disease and survival of patients. Patients with stage I and III TNM who received chemotherapy and radiotherapy using an immobilization mask had a much better survival than those who received either chemotherapy or radiotherapy without a mask or combination (p <0.05). Aditionally, patients who did not have metastases had a better overal survival than those who did (p <0.05). In all patients, radiotherapy using a mask offered a better 5-year survival (57.1%) and a total survival of 6 years, compared with those who received radiotherapy without a mask, with a 5-year survival of 13.6% and total survival 3.36 years. Also, overall chemotherapy use achieved 5-year survival at 51.6% compared to patients who did not receive chemotherapy (11%). Finally, the combination of radiotherapy with mask and chemotherapy had better results than any other combination, as it offered a 5-year survival of 61% and a total average survival of 6.26 years, compared with the other patients who had 11.5% and 3.25 years, respectively. Conclusions: Smoking alone, but also its combination with alcohol, the advanced age and the metastases seemed to negatively affect the course of disease and prognosis of patients with nasopharyngeal cancer. Therapeutically, the use of an immobilization mask during radiotherapy in combination with chemotherapy, leads to a better overall 5-year survival than any other treatment for nasopharyngeal cancer.
Appears in Collections:Τμήμα Ιατρικής (ΔΔ)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Nemertes - Christodoulopoulos Nikolaos.pdfΚείμενο διατριβής1.57 MBAdobe PDFView/Open


Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.