Please use this identifier to cite or link to this item:
Title: Late Holocene hydro-climatic variability in the eastern Mediterranean : a spatial multiproxy approach
Other Titles: Υδροκλιματικές αλλαγές στην ανατολική Μεσόγειο κατά το ανώτερο Ολόκαινο : μια χωρική προσέγγιση
Authors: Μπασούκας, Δημήτριος Αδριανός
Keywords: Late Holocene
Eastern Mediterranean
Proxy data
Keywords (translated): Ανώτερο Ολόκαινο
Ανατολική Μεσόγειος
Abstract: In the current master thesis (13) paleoclimatic archives of the broader eastern Mediterranean area were collected and examined statistically in search of underlying millennial trends for the period 200-2800BP (before 1950). For each archive, a proxy record representative of hydroclimatic changes was selected, normalized using z-factors, to facilitate intercomparison, and analyzed statistically. The multivariate statistical analysis was performed using a clustering analysis (HCA) and dimension reduction (PCA), which led to groupings of similar records in a temporal manner and allowed the identification of spatially underlying millennial scale modes of variability. Two main modes of variability were identified, further supporting complex trajectories of paleoclimatic evolution in the region. A first mode was identified for sites presenting a millennial scale trend from a wetter to an overall drier phase, with respective changes at major phase shifts at 1400BP and 1100BP. All sites were from the southern Balkan region and north as well as southwestern Turkey. A contrasting dry to wet millennial scale trend was identified for a site in the Peloponnese (Greece) and the Levant area, with major phase shift around 750BP. The inclusion of different proxies from very different environmental settings and the 200-year window has complicated the connection of established short-term climatic events to the study findings.
Abstract (translated): Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας, συλλέχθηκαν και αναλύθηκαν 13 παλαιοκλιματικά αρχεία της ευρύτερης ανατολικής Μεσσογείου, με σκοπό την αναγνώριση μακροχρόνιων κοινών τάσεων στην μεταβολή του κλίματος της περιοχής για την περίοδο 200 -2800 χρόνια πριν από σήμερα ( με αφετηρία το έτος 1950). Για κάθε αρχείο, επιλέχτηκε ένας παλαιοκλιματικός δείκτης ( proxy) που ενδείκνυται για την αναπαράσταση υδροκλιματικών αλλαγών. Έπειτα κάθε δείκτης κανονικοποιήθηκε με τη χρήση z-factor και το σύνολο των αρχείων αναλύθηκε στατιστικά. Η στατιστική ανάλυση περιλάμβανε μεθόδους ομαδοποίησης (HCA) και παραγοντικής ανάλυσης (PCA). Διακρίθηκαν ομάδες παλαιοκλιματικών αρχείων με παρόμοιες χρονικές μεταβολές και εντοπίστηκαν δύο κύριες μακροχρόνιες τάσεις στη μεταβολή του κλίματος για το εν λόγω διάστημα. Η πρώτη τάση χαρακτηρίζει θέσεις των Βαλκανίων και της βόρειας αλλά και νοτιοδυτικής Τουρκίας, με μετάβαση από περισσότερο υγρό σε ξηρό κλίμα στα 1400BP και για άλλες περιοχές στα 1100BP. H δεύτερη τάση χαρακτηρίζει μια περιοχή της Πελοποννήσου και την ευρύτερη μέση ανατολή, με ξηρότερες συνθήκες στην αρχή της περιόδου και μεταβολή σε πιο υγρές μετά το 750BP. Η μέθοδος απέτυχε στην αναγνώριση ‘’γνωστών’’ κλιματικών αλλαγών στα εν λόγω αρχεία.
Appears in Collections:Τμήμα Γεωλογίας (ΜΔΕ)

Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.