Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/10889/9086
Title: Το “Δίλημμα του φυλακισμένου” ως επαναλαμβανόμενο παίγνιο : μέτρα απόδοσης και στρατηγικές περιορισμένης μνήμης
Other Titles: The iterated prisoner's dilemma : payoff profiles and finite memory strategies
Authors: Θεμιστοκλής Μελισσουργός
Keywords: θεωρία παιγνίων, αγνή, μικτή, ισορροπία, Nash, επαναλαμβανόμενο, παίγνιο, εξελικτική θεωρία παιγνίων, δίλημμα του φυλακισμένου
Keywords (translated): game theory, pure, mixed, equilibrium, Nash, iterated, repeated, game, evolutionary game theory, prisoner's dilemma, prisoners' dilemma
Abstract: Στη γενική περίπτωση, ένα πρόβλημα επιλογών έχει ένα σκοπό που πρέπει να πραγματοποιηθεί και ένα σύνολο εναλλακτικών επιλογών με τις οποίες θα τον επιτύχει. Η θεωρία αποφάσεων εξετάζει τέτοια προβλήματα βελτιστοποίησης λαμβάνοντας υπόψιν δεδομένα του περιβάλλοντος. Η θεωρία παιγνίων εξετάζει προβλήματα βελτιστοποίησης στα οποία οντότητες αλληλεπιδρούν, λαμβάνοντας υπόψιν όχι μόνο τους κανόνες που θέτει το περιβάλλον, αλλά και κάποιες ιδιότητες των οντοτήτων, όπως την κοινή γνώση. Λόγω των αφαιρετικών ορισμών της, η θεωρία παιγνίων χρησιμοποιείται για τη μοντελοποίηση ποικίλων καταστάσεων αλληλεπίδρασης οντοτήτων, παρέχοντας ένα κατάλληλο πλαίσιο ακόμα και για τη μελέτη της βιολογικής εξέλιξης. Τις οντότητες της εξελικτικής θεωρίας παιγνίων αποτελούν οι δυνάμεις της εξέλιξης, έχοντας γονιδιακούς τύπους ως στρατηγικές που αντιμάχονται χρησιμοποιώντας πληθυσμούς σε βάθος χρόνου, με τους κανόνες που θέτει η Φυσική Επιλογή. Ένα από τα αντιπροσωπευτικά παίγνια που μοντελοποιούν αυτή τη διαδικασία είναι το “Άπειρα Επαναλαμβανόμενο Δίλημμα του Φυλακισμένου”. Στην παρούσα εργασία βρίσκουμε τις στρατηγικές στις οποίες, σε αντίθεση με το απλό “Δίλημμα του Φυλακισμένου”, μια άπειρα επαναλαμβανόμενη μορφή του μπορεί να εγκαθιδρύσει τη σταθερή συνεργασία μεταξύ των οντοτήτων, φαινόμενο που παρατηρείται συχνά στη φύση. Ακόμη, βρίσκουμε το μέγιστο όφελος που μπορεί να αποσπαστεί από το παίγνιο, ενώ μελετάμε διάφορα κριτήρια προτίμησης στρατηγικών των οντοτήτων, αποδεικνύοντας με αντιπαράδειγμα τη μη ισοδυναμία δύο βασικών, φαινομενικά ισοδύναμων κριτηρίων.
Abstract (translated): In the general case, a choice problem has a purpose that has to be accomplished and a set of alternatives through which the purpose can be reached. Decision theory studies that kind of optimization problems, taking under consideration the data given by the environment. Game theory studies optimization problems in which entities react considering not only the environmental rules, but also some properties of the entities that take part, such as common knowledge. Due to its abstract definitions, game theory is used to model various situations of reacting entities, providing a frame capable enough even for research on complicated theories such as biological evolution. Evolutionary game theory’s entities are the forces of nature, having gene types as strategies that conflict over time using populations that obey Natural Selection. One representative game that models this process is the “Infinitely Repeated Prisoner’s Dilemma”. The present thesis studies this game finding the strategies that establish steady cooperation among entities -a usual natural phenomenon- in a repeated form of the classical “Prisoner’s Dilemma”, which in contrast, has not such. Furthermore, the maximum available utility of the game is found and lastly, a study of various preference relations is made, proving the non-equivalence of two fundamental, seemingly equivalent relations.
Appears in Collections:Τμήμα Ηλεκτρολ. Μηχαν. και Τεχνολ. Υπολογ. (ΔΕ)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Θ_Μ_7312_Διπλωματική.pdf1.89 MBAdobe PDFView/Open


This item is licensed under a Creative Commons License Creative Commons